Linda is rustig, open, warm en oplettend. Als ik binnenkom voel ik haar rust en m’n eigen onrust en hoe nodig ik ‘t heb om te landen in mezelf. En als ze dan vraagt wat ik wil onderzoeken, probeert ze op verschillende manieren om me in contact te brengen met wat me bezighoudt. Het hart hoort erbij. En steeds is de vraag: wat voel je?
Linda kan voor mij goed verhelderen en overzicht houden. Om m’n dwaalwegen glimlacht ze. Ze kijkt met zachte ogen en is heel nabij. Ik krijg veel ruimte van haar. Er is geen oordeel, geen mening. Dat is best zeldzaam. En het meest bijzondere was dat ik me veilig voel bij haar.